บทที่ 35 20 น้ำตา(2)

พูดอะไรออกไปก็รังแต่จะทำให้ทุกอย่างแย่ลง สิ่งที่ผมทำได้เพื่อระบายอาการที่เป็นอยู่ตอนนี้ก็คือร้องไห้ นานมากแล้ว นานจนผมจำไม่ได้ว่าเมื่อไหร่กันนะครั้งสุดท้ายที่ผมร้องไห้

เมื่อนึกถึงเรื่องเก่าเมื่อหกปีก่อน ผมปล่อยให้น้ำตามันทำงาน ทิ้งตัวลงนอนข้างเบลล์ โอบกอดตัวเธอไว้ ซุกใบหน้าที่ซอกคอขาว ยิ่งนึกถึงวัน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ